შენდობის დღე და სხვა თავისებურებები

ამ ბოლო დროს ბლოგს თითქმის საერთოდ არ ვაქცევ ყურადღებას, შეიძლება ითქვას განწყობების ნაკლებობას განვიცდი და ჩემი პასიურობაც ამან გამოიწვია. უხასიათობის დროს კი შემიძლია უაზროდ დიდხანს ვიჯდე და ფეისბუქში მოვკლა საათები. ყველა სტატუსი, რომელიც ფბ-ზე იწერება პოტენციური პოსტია, მაგრამ ხშირად ვერ ვახერხებ, რომ სათანადო განწყობა მოვიკრიბო და ნიუ პოსტის ფანჯარა გავხსნა:/
ამ პოსტში შეიძლება რამდენიმე თემა გავაერთიანო და პოსტიც ისეთი ეკლექტური და ქაოსური გამოვიდეს, როგორი არეულიც მე ვარ. მოკლედ ხან ჭრა, ხან კიდე კერვა, ორივე სასარგებლო რამეა.
კვირას შემთხვევით სამებაში მოვხვდი შენდობის ლოცვაზე, უფროსწორად დედა მაკრინეს მივაკითხე მონასტერში და მანაც ხელი დამავლო და წაგვიყვანა მე და უტა. არ მოვყვები რა ხდებოდა სამებაში, არ გავლანძღავ და შეურაცხყოფას არ მივაყენებ მორწმუნეებს (რადგან არაფერი ყოფილა ისეთი, რასაც შეეძლო გავეღიზიანებინე, ანდა რატომ უნდა მაღიზიანებდეს ადამიანი, რომელსაც სურს იგრძნოს თავისი შეცდომები და ამას აღიარებს და რა მოხდა მერე თუ ამას ტაძარში აკეთებს,ან ამის გამოხატვას ფეისბუზე ცდილობს, მოკლედ ვერაფრით ვერ ჩავწვდი “ლიბერალი და ტოლერანტული” საზოგადოების სარკაზმს ფეისბუქზე). რაც შეეხება მიტევების დღეს, როდესაც მორწმუნეები ერთმანეთს პატიებას სთხოვენ და გულით შეუნდობენ ერთმანეთს წყენინებას, ახალი გამოგონება არ არის. იგი ძველი სამონასტრო ცხოვრებიდან მოდის. ადრე აღდგომის მარხვის დაწყების წინ, მონასტრის ბერები, რომლებიც მარხვის გასატარებლად ასკეტურ წესებს მიმართავდნენ და მკაცრი ცხოვრების სტილს ირჩევდნენ, სანამ მონასტრიდან სამოღვაწეოდ გავიდოდნენ, მანამდე ყველა ძმას ემშვიდობებოდნენ და შენდობას სთხოვდნენ, რადგან არ იცოდნენ თუ ვინ დაბრუნდებოდა ცოცხალი აღდგომის მარხვის დასრულების შემდეგ. ეს ტრადიცია კი სწორედ ძველი, მეუდაბნოე ბერებიდან მოდის.დიდი მარხვის პირველი კვირის 4 დღეს ტაძრებში იკითხება ანდრია კრიტელის სინანულის ლოცვები, როგორც დედა მაკრინემ ამიხსნა ეს ლოცვები იმისთვისაა, რომ დავინახოთ რომ მარტო ჩვენ არ ვართ ცოდვილები, მარტო ჩვენ არ გვაქვს შეცოდებები და შეცდომები და ცოდვა არ შეიძლება გახდეს დაცემის და სასოწარკვეთის მიზეზი. ანდრია კრიტელის სინანულის ლოცვები, მორწმუნეებს მიახვედრებს, რომ მათაც აქვთ სულიერი ძალა, თავის თავში დაამარცხონ ბოროტი.
მეორე თემაზე წერა, რითაც ეს პოსტი უნდა ამერია, საკმაოდ ვრცელი და შრომატევადი საქმიანობა შეიძლება იყოს და ამიტომ, ეს თემა სხვა დროისთვის გადავდე.
თან ეხლა ძალიან კარგი საბაბი მაქვს, სხვა საქმიანობით დავკავდე, რადგან მალე ულამაზესი და უჭკვიანეს რესპონდენტან მომიწევს შეხვედრა და რაღაცეები უნდა დავგეგმო.
რაც შეეხება პოსტის პათოსს და შენდობის დღესთან დაკავშირებულ თემებს, ვფიქრობ სულაც არ უნდა იყოს გამაღიზიანებელი, თან მითუმეტეს საჯაროდ არავის გთხოვთ შენდობას:))