ცეკვა მომენატრა. არ ვიცი მარა ძაან მინდა, არაყით რომ გამოვთვრე, სარწყევად რომ დავრბოდე ტუალეტში, მარა მაინც რომ ვიცეკვო. თან ზაფხული, რომ იყოს და მეც არაფერი მავალდებულებდეს. ზამთარი ვალდებულებების სეზონიათქო მგონია. რომ მკითხოთ რატომო, ვერ გეტყვით. დიახ მე ჩემს თავს ვერ ვუღრმავდები, ასე მსაყვედურობენ, შეიძლება არც ისეთი ღრმა ვარ და მაგიტო არ გამომდის ეს ჩაღრმავებები. ძაან [...]
Posts Tagged ‘ბავშვობა’
სასიამოვნო პრევენციები
Posted in Uncategorized, tagged არაყი, ბავშვობა, დედაჩემი, მასაჟები, რორის გრიპი, უტა, შობა, ცეკვა on December 17, 2009 | 18 Comments »
პურის რიგში
Posted in Uncategorized, tagged ბავშვობა, დედაჩემი, მარი, მწერალი, პურის რიგი, ჯოკერი on November 5, 2009 | Leave a Comment »
გუშინ მარიმ მითხრა:”გახსოვს პურის რიგებში რომ ვიდექით დილით,სკოლაში წასვლის წინო?” გამიკვირდა,ეს რომ ახსოვდა.მარი ჩემზე 3 წლით უმცროსია და ყოველთვის მგონია,ალბათ ბევრი რამ დაავიწყდათქო.მე ვერაფერი გავიხსენე,იმ ზოგადი მძიმე სოციალური ფონის გარდა,რაც კარგა ხანს იყო საქართველოში.მერე დიდხანს ვფიქრობდი,მე რატომ არ მახსოვს პურის რიგში “დგომები” მეთქი და გავიხსენე. გავიხსენე,თუ როგორ ვიდექი პურის რიგში.მგონი მარტო ვიყავი,სხვა არავინ მახსოვს ჩემს [...]
სულიერი კრიზისი-მეორე სერია
Posted in Uncategorized, tagged ბავშვობა, ბებია, დაქალი, ზასაობა, სიგარეტი, უტა, წვიმა on October 24, 2009 | Leave a Comment »
იმ ადგილზე ვიყავი,სადაც ძაან სიმშვიდეა,ხანდახან ძაღლები თუ დაიყეფებენ და ისიც მარტო იმიტომ,რომ შორიახლოს ქეციანი ძროხა შენიშნეს.როცა იმ ადგილზე მოვხვდებოდი,ოღონდ ბავშვობაში,ყოველთვის მეგონა,რომ აქედან კარგად ჩანსთქო ჰორიზონტი.მაშინ აზრზე არ ვიყავი,რა იყო ეს ჰორიზონტი,მაგრამ რასაც ვხედავდი მეგონა,რომ აუცილებლად ეს სიტყვა უნდა რქმეოდა. იმ ადგილზე ბავშვობაშიც დავდიოდი,მიტოვებული და მივარდნილი აეროპორტია..მზიანი და ტრიალი..მოშორებით მომცრო გორაკებია,სადაც რაღაც პატარა ნაგებობებია .ამ ნაგებობებში,მე [...]
ბავშვობაში მეგონა
Posted in Uncategorized, tagged ამერიკა, ბავშვობა, ბებია, ჭინკა on October 17, 2009 | Leave a Comment »
ბებიაჩემი არასოდეს მოკვდებოდა. ბანაობის დროს ფეხებს ერთმანეთს თუ არ გადავუსმევდი, მშობლები არ მომიკვდებოდნენ. თუ დამასლოკინებდა ნათლია მახსნებდა. თუ ძაღლი ყმუოდა,ვინმე მოკვდებოდა(ეს ახლაც მგონია). თუ ბებიაჩემს დააცემინებდა,მეც დარწმუნებული ვიყავი,რომ ვინმე მოვიდოდა. მეგონა ერთ ღამით ჩემს სახელსაც დაიძახებდა ჭინკა. მეგონა ბებიაჩემს ყველაზე დიდი ძუძუები ჰქონდა. მეგონა ბაღიდან თუ გამოვიპარებოდი,სახლს ვეღარ მოვაგნებდი და კორპუსებში ჩავიყლაპებოდი . მეგონა ცისფერი [...]
