Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘იუნგი’

გუშინ სიზმრებზე მელაპარაკებოდა ქეთი, მე ვუთხარი რომ მთელი დღის განმავლობაში ვცდილობ მათ გახსენებას და მითხრა ეგ ძაან  ცუდიაო. დილით ორი საშინელი სიზმარი მესიზმრებოდა.

ბაღდათში , დედაჩემის სახლის  ქვედა სართულის სარდაფში ვიყავი,ოღონდ გაურემონტებელში, რატომღაც  კბილები უნდა გამეხეხა, არადა ადრე იქ არც პირსაბანი იყო და კბილებიც არასდროს გაგვიხეხია, ბებიაჩემი ძველ გადასაყრელ ნივთებს ინახავდა, ძველ დაჟანგებულ ღუმელს და შეშას. სულ სიბნელე იყო, მაგრამ მაინც გავარჩიე პირსაბანი და ორი კბილის ჯაგრისი. ორივე ვარდისფერი იყო, ხელი გადავუსვი ერთს და მივხვდი რომ ჩემს უფრო პრიალა ტარი ჰქონდა, ვიდრე ამას, მერე როცა ძალიან დავაკვირდი საშინლად ბინძური იყო, ჯაგრისთან ადგილები სულ ჩაშავებოდა და ჩაბინძურებოდა, ხელიდან გავაგდე, მერე მეორე ვარდისფერი კბილის ჯაგრისი ავიღე და ისიც საშინლად დაბინძურებული იყო. საშინელი შეგრძნება იყო, უცებ გამეღვიძა და ტუალეტში გავვარდი გადასაფურთხებლად, უტა კი ინსტიქტურად მოვატყუე, მეთქი მეგონა თოვდათქო…

სინამდვილეშიც ვარდისფერი ჯაგრისი მაქვს და კიდევ სალათისფერი:) ისე კი მთელი ღამე მეგონა, რომ უნდა მოეთოვა და რამდენჯერმე ავდექი და ფანჯარაში ვიხედებოდი, იქნებ თოვსთქო.

მეორე სიზმარი, ამ ამ სიზმრის შემდეგ დაახლოებით საათნახევარში დამესიზმრა.

ძალიან განათებულ ოთახში ვიჯექით მე და ჩემი ერთი მეგობარი, ის ინტერნეტში რაღაცას ეძებდა, წინ კი საკმაოდ დიდი თეთრი დაფა იდგა, აი ისეთი სოფლებში ჭერზე, რომ აკრავენ და ამ დიდ დაფაზე უამრავი მსუქანი და გრძელი ნაქსოვი კაშნეები და შარფები ეკიდა, ყველა ისეთი ლამაზი იყო და მეც ყველა მინდოდა, როგორც გაირკვა ეს ჩემი მეგობარი ინტერნეტში ასეთი ლამაზი შარფების მოძიებით იყო დაკავებული, რაღაც საიტისთვის მიეგნო, საიდანაც უსასყიდლოდ ჩუქმიდნენ ამ მსუქან შარფებს, გასაკვირი ის იყო, რომ რასაც აირჩევდა კომპიუტერიდან პირდაპირ მის კალთაში ცვიოდა და მე ამაზე ვგიჟდებოდი, ისე მშურდა და ისე მინდოდა ეს შარფები, ეს შეგრძნება წინა სიზმრის შეგრძნებებზე ემოციური იყო და საშინლად ვიტანჯებოდი, გული მებერებოდა, ვფიქრობდი მეც უნდა მოვძებნო ის საიტი, საიდანაც სქელ და ლამაზ კაშნეებს პირდაპირ კალთაში ჩამიყრიან და სრულიად უსასყიდლოდ. მოკლედ ვიტანჯებოდი.

და უცებ ამ სიმღერამ  გამაღვიძა, უტას ტელეფონი რეკავდა, წამოვხტი და მივურბენინე. უმაგრესი შეგრძნება, იყო რომ არანაირი საიტი არ არსებობდა, საიდანაც ნივთებს უსასყიდლოდ და პირდაპირ კალთაში გიყრიდნენ, არც ამ მეგობარს ვხედავდი,რომელმაც ეს საიტი მოიძია. რამდენიმე წუთი ვარწმუნებდი თავს, რომ ყველაფერი სიზმარი იყო, მერე დავიჯერე, წამოვდექი უტას ყიყლიყოები შევუწვი, სოსისი მოვუხარშე და ყველთან ერთად პატარა თავსახურიან თასში ჩავუწყვე.

შარშან მთელი წელი, იუნგს ვკითხულობდი, მაგრამ ეხლა არაფერი არ მახსოვს, მაშინ არც სიზმრები მესიზმრებოდა, ეხლა ხელახლა უნდა გადავიკითხო, უფრო კარგად გავიგებ, ყოველღამე უამრავი სიზმარი მესიზმრება.

პირველი პოსტია სიზმრებზე♥

Advertisements

Read Full Post »

თაა უკვე მეორე ბლოგერია თბილისიდან, დოდკას შემდეგ, რომელიც რადიოში მესტუმრა და მასთან ინტერვიუც ჩავწერე. ჯერ თავისი საქმეები მოაგვარა რადიოში, რეკლამაზე და მედია გეგმებზე ესაუბრა ჩვენს მარკეტინგის წარმომადგენელს და მერე ჩვენც მივხედეთ ჩვენს საქმეებს. რადიო ხალხით იყო გადაჭედილი და ძვლივს მოვძებნე ადგილი, რომ წყნარად ჩამეწერა. უახლოეს მომავალში გადაცემას გავაკეთებ ინტერნეტზე, სოციალურ მედიის განვითარებაზე, ბლოგებზე და ა.შ და ა.შ და რამდენიმე ინტერვიუ ძალიან მჭირდებოდა რამდენიმე ცნობილი ბლოგერთან. უახლოეს დღეებში დოდკასთან ჩავწერ სატელეფონო ინტერვიუს და კიდევ მოვძებნი ვინმეს, ქუთაისში კი არა მგონია ვეტერანი ბლოგერი გვყავდეს და ამიტომ ალბათ, უფრო სხვა მიმართულებით დავინტერესდები, თუმცა აქაც ძალიან საინტერესოა ამ კუთხით მუშაობა და შემდეგ სხვადსხვა თემები გამოიკვეთება.

დღეს დიდი დღე მაქვს, დილიდან დავრბივარ, ჯერ დილით ვმუშაობდი, შემდეგ ბიძაშვილის და ბიძაშვილისშვილის სანახავად ვიყავი სამშობიაროში, ჰოდა თურმე არ უშვებდნენ ხალხს, აი ისე, როგორც მე მგონია და კარგა ხანს მომიწია ეზოში ლოდინი, მარტო ფანჯრიდან შევძელი დამენახა ორივე, ახალგაზრდა დედიკო და პატარა გეგი. შემდეგ კი ისევ სახლში გამოვიქეცი და შემდეგ ისევ რადიოში. ჰოდა ეხლახან თაც გავაცილე და ვემზადები დღევანდელი საღამოს ეთერისთვის.

ეს შაბათ-კვირა ისე სასიამოვნოდ გავატარე, მგონია უახლოეს დღეებშიც სადმე გავვარდები სიმწვანეში, დავამთავრებ იუნგის კითხვას და სხვა ახალი რამის წაკითხვასაც ვაპირებ და კიდევ საუკუნე უსრულდება იმ დაწყებულ ზღაპარს, ჰოდა იმას გავაგრძელებ. დედა მაკრინე და შუშანიკი ისევ ბაღდათში არიან და ხვალ უკვე წავლენ თავიანთ მონასტრებში.

ჰოდა სამშაბათია. სილვია პლათის ლექსები მინდა, ვინმეს არ გაქვთ?

Read Full Post »

მინდა დავწერო გუშინდელ დღეზე, ულტრავიოლეტზე და იმაზე, რომ ეს სურნელი მგონი ჩემია. ეს არის სურნელი რომანტიული გოგონების, რომლებსაც აცვიათ ჰაეროვანი მოიისფრო კაბები და თმები აქვთ შეკრული ფერადი ლენტებით. გუშინ უტამ საჩუქრები გამომიგზავნა, რაღაცა ისეთი ნათქვამია ეს “საჩუქრები”, მაგრამ ამ წამს მეტი ვერ მოვიფიქრე. ჰოდა ამ რაღაცეებს ველოდებოდი  ჭავჭავაძის სადგურზე შუაღამით და თითქმის ყველა ტაქსის მძღოლმა დამიმახსოვრა. მერე ძაან გვიან მოვიდა ავტობუსი, მძღოლმა გადმომცა პარკი და ფეხით მომიწია სახლამდე ჩასვლა, ტაქსის ფულის არქონის გამო, მაგრამ ერთი მაწანწალა ძაღლი გამომყვა და სადარბაზომდე მომაცილა. მერე დარჩა იქ და წკმუტუნი დაიწყო.

ხოდა იმას ვამბობდი ეს ჩემი სურნელიათქო, მაგრამ ამ ბოლო დროს რომ ვაკვირდები, საერთოდ ვეღარ ვხედავ ამ სურნელში ჩემს ხასიათს, ძველებურად ფარფატა აღარა ვარ და ცოტა ხნით მეოცნებეობასაც მივანებე თავი. მიუხედავად ამისა უკვე ორი ფლაკონი მაქვს, ორივე უტას ნაჩუქარი და ორივე სხვადასვა რამეებს გამახსენებს, პირველი ოთახს სადაც მეორედ აღარასოდეს შევალთ და მეორე ლოდინს და სიცივეს გუშინ, რომ ვიყინებოდი.

ეს საყურე უტამ ქვათახევში თუ სადღაც იპოვა , ერთი ცალია, მაგრამ ისეთი ლამაზია ყურზე, სულ არ ეტყობა ერთი რომ არის:) მოკლედ ძაან მომწონს, ძაან თეთრი და სუფთა ვერცხლია და იმედია იმ წინეებივით ამასაც არ დავკარგავ.

დღეს ისეთი არაფერი ხდებოდა, ვიყავი ჩემს “სატირალ” ადგილზე, წაღებული მქონდა კარლ გუსტავ იუნგი,  ვკითხულობდი და ვთბებოდი მზეში, მერე ბავშვები მოვიდნენ და მეც გამოვეცალე იქაურობას.

ხვალ სულ სხვა რამეებზე გადავერთვები.

Read Full Post »

%d bloggers like this: