Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘ნაირა’

მინდა ზღაპრების წერის ნიჭი მქონდეს.

ამ დღეებში, ხშირად მახსენდება ჩემი ძველი მეზობელი. დარეჯანი ერქვა. თავის შვილებს რეზინის ჩუსტებით სცემდა, ხშირად შევსწრებივარ ასეთ სცენებს. სადარბაზოში, რამდენჯერმე გაჰკიდებია კიბეებზე თავის გოგოებს და რეზინის ჩუსტებით ზურგს უჭრელებდა.

მერე მაგათი სახლი ჩვენ ვიყიდეთ და მერვე სართულზე ავცხოვრდით. კედლები გაფასუფთავეთ და ჩვენი სუნი დავაყენეთ სახლში.

ჩემი მეზობელი ქალები ხშირად თამაშობდნენ ჯოკერს, სვამდნენ ყავას, უყურებდნენ ინდურ ფილმებს და ქეიფების დროს მღეროდნენ ასე:”ნაირაააა, დარეჯააან, ზუბი, ზუბი, ზუბიიიიიი” და ა.შ

Read Full Post »

გუშინ მოთოვა, მანამდე ყველა ველოდებოდით. მე არ მინახავს როგორ თოვდა, გასამგზავრებლად ვემზადები დღეს და გუშინ ადრე დავიძინე, მაგრამ ძილში მესმოდა ხმები ქუჩიდან, ნახე როგორ თოვსო. მერე თანთადათან ჩაწყნარდნენ და ვიღაც მთვრალი მუტრუკი აღმუვლდა ხმამაღლა. ისე მეძინებოდა ყურადღება ვეღარ მივაქციე.

ჩემი დილის ეთერია ახლა. გარეთ თოვლი დამხვდა და მობუზული ხალხი, რომლებმაც ”მარშუტკაში” აფორიაქება გადამდეს. გადაწყვეტილი მაქვს სახლში, რომ მივბრუნდები მაშინ დავლევ ყავას და რამე შოკოლადს შევჭამ. თან ყველაზე კარგი ისაა, რომ გასამგზავრებლად მზად ვარ, ერთი ესაა, თოვლმა არ შემიშალოს ხელი და რიკოთზე არ მიმაყინოს სადმე. ანუ ხომ ხვდებით რატომ არ გამიხარდა თოვლის მოსვლა. გუშინ დილასაც ვმუშაობდი, ანტონი დამხვდა და როცა დამინახა გაეცინა და მითხრა: ”როცა გხედავ, სულ მინდა გკითხო როდის ჩამოხვედი ან როდის მიდიხარ?”…

ამ დღეებში არაფერი ხდებოდა. ცოტათი კი მოხდა რაღაცეები,მაგრამ ჩემი ადგილი არ აღმოჩნდა კომპთან და მეც ასე ზეზეულად და უინტერნეტოდ რას დავწერდი. ხოდა, რომ წავალ და რომ ,ჩამოვალ,მაშინ დავწერ დედაჩემის ზღაპრისა სპექტაკლის შესახებ, ძალიან ლამაზი ფოტოები მოიტანა და ისედაც ყველაფერი ლამაზი იყო და იმ დღეს ძალიან მინდოდა დაწერა, მაგრამ ხასიათი გამიფუჭდა ასე არ შემიძლია ხოლმე.

ასე, რომ ამბობენ ხოლმე :”მადას არ ვუჩივი” ისე ვარ ახლა, რაც საჭმლის ჭამა დავიწყე, აღმოვაჩინე რომ ისე მალე აღარ ვიღლები და შუადღითაც არ მივეგდები დასაძინებლად. მოკლედ კარგი რამეა საჭმელი და ჭამეთ:) ახლა საშინლად მაჯანჯყარებს, ”ყავა გინდა, ყავა გინდა” ამომძახის ჭიპიდან. დარწმუნებული, რომ არ ვიყო, ორსულად არ ვარ, ვიფიქრებდი იქ, სადღაც -ვიღაც ემბრიონი გაცხოველებული ითხოვს საკვებს-მეთქი.

გარეთ გავიხედე, სიბნელეში თოვდა. ცოტათი მომწონს, მაგრამ მანამდე სანამ გარეთ არ გავალ. მერე გავიყინები და გავთეთრდები. ყველა, რომ მიყვარდეს ისეთ ხასიათზე ვარ, ნუ მამაჩემი ამ ყველაში არ შედის, ის უფრო ჩემია და უფრო ახლოა. ამიტომ დავურეკე რამდენიმე წუთის წინ და ვუთხარი :”როგორ მოუთოვია არა?” და მერე კი ვთხოვე თბილად ჩაეცვა. მზრუნველობის ხასიათზე ვარ. ვიზე ვიზრუნო?

”სახეს” სიმღერას ვეძებდი იუთუბზე და ეს სიმღერა შემომეძებნა. გული დამწყდა ის, რომ არ იყო. იუთუბზე არ იყო, მაგრამ რადიოს არქივში იყო  გადადებული და მაინც ამოვძებნე. რაღაც თოვლიან, ცხელ ყავიან და ცხელი საკვამურიან ბუხარში ამოსული კვამლის სუნიანი ზამთრის დღეა:) უუფ რამხელა წინადადებაა, დახვეწაც შეიძლებოდა, მაგრამ ძალიან ვჩქარობ. გადაცემის პაუზის დროს ლოცვები მაქვს წასაკითხი, მერე სხვა ბლოგებსაც უნდა გადავხედო და სანამ გავუჩინარდები, ეს საქმეები წინასწარ უნდა მოვასწრო. ხელთათმანები არ დამავიწყდება. უამათოდ ვერსად დავდივარ ამ ბოლო დღეებში. რამდენიმე დამიგროვდა. ერთი უტას ნაჩუქარი შავები და მოჭრილ თითებიანი, კიდე ერთი დედა შუშანიკის ნაჩუქარი და კიდევ მესამე ახლა, რომ ვნახავ და აუცილებლად  მაჩუქებს.

დღეს ვაპირებ სხვა დღეებისგან განსხვავებით თბილად ჩავიცვა. მარტო თვალებს დავიტოვებ ჩაუცმელს. იცი რას ვფიქრობ? ძაან ლამაზი იქნება ახლა რიკოთის უღელტეხილი. იქ სულ სხვანაირად თოვს ხოლმე და მეც სულ მინდება დიდი ზომის ერთჯერად ჭიქაში(ლუდს,რომ ასხამენ) მესხას ყავა და ჩემ თოვლიან ბუსუსთან ერთად, რომელსაც ზამთარი საშინლად უყვარს  და მივდიოდეთ სადმე.

ჩემს მარის  დავურეკე  ახლა. აძაგძაგებული იყო, მგონი ნაირას რაღაც დამეართაო. ნაირა ჩვენი მეზობელია, გუშინწინ  წითელი საცხობი ვათხოვე, მარიმ (მისმა  შვილიშვილმა) პიცის გამოცხობა მთხოვაო. აზრზე არ ვარ რა ხდება. მუცელი ამტკივდა. მარიმ მგონი მოკვდაო. ისევ მტკივა მუცელი. ვის სიკვდილზეც არ მიფიქრია, ის ყოველთვის კვდება. ნეტა არ მომკვდარიყო. შევშინდი. გარეთ თოვს. ასეთ დროს ყოველთვის ვიბნევი. ჩემს დანიშნულებას ვერ ვხვდები.

ქეთი მოვიდა, ჩვენი დირექტორი. ქუდი მომიტანა, ამ დღეების წინ შემპირდა და ეხლა მომიტანა. ჰიდრომეტრცენტრში დარეკე და ასე გაიგებს თუ არის ნორმალური მოძრაობა გზებზეო. ვრეკავ და არავინ პასუხობს. იმედი მაქვს 10-ის მერე მაინც მიპასუხებენ.

მომკვდარა თურმე.

Read Full Post »

%d bloggers like this: