Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘პეპი’

გუშინდელი განწყობებიდან მხოლოდ ნარჩენები მაქვს შემორჩენილი. აღარც თოვლს ველოდები და საერთოდ აღარაფერს კარგს, ყურები ჩამოვყარე. ცოტა ხნით ასე უიმედოდ და უბედურად ვიქნები და არ მინდა მორალის მკითხველი საზოგადოების აზრები. ხანდახან არავის აზრი არ მაინტერესებს, იმიტომ რომ ჩემზე უკეთ არავინ იცის, რატომ არის კარგი “კარგი” და რატომ არის ცუდი “ცუდი”, ისიც ვიცი, რომ ეს მარადიული მდგომარეობა არ არის და ცვლილებებს ველოდები და სანამ ეს ცვლილებები მოხდება, მანამდე არა უშავს ჩემი ბლოგი ღრუბელივით თუ შეიწოვს ჩემს უხასიათობებს.

მამა ვიტალის საფლავზე ვიყავით მე და მარი. თურმე მარის დიდიხნის სურვილი ყოფილა იქ წასვლა, ხოდა დღეს მოვინახულეთ.

ისეთი განწყობა მქონდა, თითქოს საკუთარი თავის დაკრძალვაზე ვიყავი, ჩაშავებული და ჩათბუნული  პირ–ცხვირით.

მერე მაღაზიებში შევიარეთ. ამან  სულ ბოლო მომიღო, ჩემი საყვარელი ჯინსის კურტკები სულ რაღაც, 38 ლარი ღირდა, ხარისხი რათქმაუნდა აღარ მირკვევია, მაინც ძალიან სიმპათიურად და ვიწროდ გამოიყურებოდა. ეს სივიწროვე კი ყველაზე მთავარი დეტალია ჩემთვის.

თუ გინდა საკუთარი თავი მაგრად მიჟიმო, 50 % ფასდაკლების სრულიად უფულოდ უნდა შეხვიდე მაღაზიაში, ყველაფერი უნდა დაათვალიერო, მოგეწონოს და ვერაფერიც ვერ იყიდო.

მერე მაინც, თავის დამშვიდებას შეეცადო, რომ ყველაფერი არარაობაა და განსაკუთრებით ეს უხარისხო ძონძები.

ჩემთვის ვიქნები და პეპის ვიკითხავ დღეს.

Read Full Post »

რაღაც დიდი მნიშვნელოვანი რამეები არ ხდება ჩემსკენ,ან კიდე რა უნდა მოხდეს,არც მე ველოდები დიდად და ვარ ყოველდღიურ რუტინას შეფარებული,ჩვეულებრივი ძრომიალი ინტერნეტში,ხეტიალი სახლში,რაღაცეებს მუდმივად ვალაგებ,მუდმივად მძინავს,მუდმივად ვკითხულობ,მუდმივად ვლოცულობ,დოზით ცოტ-ცოტას,მაგრამ ეს ჩემი მუდმივი ყოველდღიურობაა.როცა რადიოში ვმუშაობ დილით,9-დან  დან  10-მდე უტას ვწერ e-mails ,და სულ მგონია,რომ ამ დროს მას სძინავს,ჩუმად და უყავოდ ვზივარ სტუდიაში და წარმოვიდგენ როგორ სძინავს,მერე კი ისევ ვმუშაობ და ისევ ხმამაღალ ფონზე ვკითხულობ რუბრიკებს და იმ დროს, როცა ჩემს გადაცემაში ერთ საათიანი პაუზა დგება და რადიო “თავისუფლება” გვერთვება, ველოდები ნინო თარხნიშვილის ამინდის პროგნოზს,ასეთი ტკბილი და ბრდღვილა ამინდის პროგნოზი პირველად მოვისმინე ამ რამდენიმე დღის წინ და მას მერე ვფიქრობ ნინოზე,რომ ასეთი ბრდღვიალა გოგო არ დადის ქვეყანაზე.

გუშინ წიგნის ფესტივალი გაიხსნა ქუთაისში,საჯარო ბლიოთეკაში.მე და მარი მივედით,წიგნები უამრავი იყო,ფულიანი მყიდველი ნაკლებად,ისე მივედით,არაფრის ყიდვას არ ვაპირებდი,ფულიც არ მქონდა,საერთოდაც წიგნებს არასდროს ვყიდულობ.ის ვიცი,რომ როგორც კი ბლომად ფული გამომიჩნდება ასტრიდ ლინდგრენის ყველა წიგნს ვიყიდი,ადრე მქონდა სახლში პეპი გრძელიწინდა და კარლსონი,მაგრამ თანდათან შემოეხია წლებს ფურცლები და ახლახან ერთ მშვენიერ დღეს როცა მომინდა წაკითხვა,საერთოდ ვეღარ ვიპოვე და მეგონა ის სიმყუდროვე დავკარგე,პეპი რომ დიდი ხის ფუღუროში ყავას სვამდა.შვილივით და ბავშვობის მეგობარივით მიყვარს პეპი,მგონი უფრო შვილივით…გელა ვნახეთ, დედაჩემის მეგობარი,ფოტოები გადაგვიღო მე და მარის,ქალის სიცილზე გველაპარაკა,როდესაც ფოტოებს იღებენ,რა საჭიროაო გაიცინო ფოტოსთვისო,გამიხარდა ეს რომ თქვა,ვერ ვიტან მცინარა ჩემს თავს ფოტოებზე,მგონია რომ საშინელი ღიმილი მაქვს,მაგიტო არასდროს ვიცინი თითქმის,არც მიხდება.არადა უტა იძახის მიყვარს შენი გაღიმებაო:*მარტო უტას უყვარს ჩემი უშნო ღიმილი:)

ყავას აღარ ვსვამ,გადავეჩვიე თითქმის,ვაპირებ დავლიო წელიწადში ერთხელ და ისიც მაშინ,როცა ბედნიერი არ ვიქნები,მანამდე კი ყველაზე ინტენსიური მუხტი და ტონუსი ჩემთვის უტაა,ასე რომ იმედია საერთოდ აღარ დამჭირდება ყავის დალევა,ან მარტო უტასთან ერთად:)ჩემი გული ამდენ კაკუნებს ვეღარ გაუძლებს.შარშანდელი ზამთრის და შემოდგომის ადრიანი დილები გამახსენდა,რადიოში რომ გავრბოდი,უძილობისგან სასოწარკვეთილი სახით და ყავის მოდუღებას თუ მოვასწრებდი ეთერში შესვლამდე,ეს იმ დილის ბედნიერება იყო. სიგარეტი ღერებით ნაყიდი,ყავა და სითბო სტუდიაში,ჩემი შარშანდელი წლის დილის რუტინა,სხვებს რომ ვატყუებდი დილის რვის ნახევარზე,მე კარგად ვარ და თქვენც აუცილებლად კარგად უნდა იყოთთქო.წელს ყავა და სიგარეტი მოაკლდება დილას,ჩაის უნდა შევეჩვიო.რამდენ ცუდ რამეს გადამაჩვია უტამ,ხანდახან მეცინება ჩემს თავზე,მაგრამ ძაან ტკბილად მეცინება.

მსიამოვნებს ღამე.მარი დაწვა.მარი დღეს ბედნერია:)ერთ ტელე-ჟურნალისტთან აქვს ვირტუალური ფლირტი,მიხარია რომ რაღაც უხარია,გუშინ უამრავს მკოცნიდა,რო დავწექი მაშინაც მოვიდა და მაკოცა,ლექციებზე მიდიოდა,მე კი რადიოდან მოთრეული გათიშული ვეგდე საწოლზე.ისე ტკბილად მეფერება,ვეღარ ვუძლებ,მერე ბრაზდება და იძახის შენ მარტო უტას კოცნა გსიამოვნებსო,არადა რა ვქნა,არ ვარ შეჩვეული ასეთ ზემგრძნობიარე რაღაცეებს.ცუდ ხასიათზე ვდგები,სენტიმენტები ჩამდის მუცელში და მუცელიც იწყებს ზედმეტი მგრძნობიარობისგან ბუყბუყს.დღეს საშინლად მინდოდა მარის მოვფერებოდი, ავდექი და დავუწყე ხოტორა თმის აჩეჩვა.მახსოვს თავი,რომ გადაიხოტრა,როგორი გაგიჟებით და აგრესიით უყურებდნენ “ქუთეისლები’,ახლა კი უამრავი თავხოტორა დადის ქუჩაში.მარიც ჩემი მუცლის ერთი ხასიათია,ასე რომ ყველა ემოციის სათავსო მუცელია,უტაც მუცლით მიყვარს,ნამდვილი მემუცლე ვარ.ახლა გამახსენდა  ბებიაჩემი  სათავსოს  “ბუჯერს” ეძახდა,იქ მეგულებოდა ყველაზე გემრიელი რაღაცეები,იქ ამოყავდა ყველი და იქიდან გამოდიოდა რძიანი ხელებით,მინდოდა ამელოკა მისი თითები.

მალე ოქტომბერი დადგება,ჩემი და ბებიაჩემის თვე,არ ვიცი რატო მივისაკუთრეთ ასე,მარა მგონია რო ის მე და ბებიას გვეკუთვნის.ბებიაჩემიც მარტო მე მეკუთვნის,ხანდახან მარისაც ვუყოფ ხოლმე ,მარა არ ვეუბნები,რომ მარტო ჩემია,იეჭვიანებს და გაბრაზდება.ბებიაჩემზე კიდე დავწერ,ჩემს დაბადების დღეს ყოველთვის ვუგზავნი წერილებს ჩემი მაილიდან,ყოველთვის ვკვდები მაგ დღეს.პირველად თუ რამე წაიკითხა უტამ ჩემი ნაწერებიდან,ეს ბებიაზე დაწერილი ჩანახატი თუ წერილი იყო,და შარშან ახალწელს ჩამომიტანა ჰელენ ექსლის სასაჩუქრე წიგნი “ჩემს საყვარელ ბებიას” და კინაღამ გავგიჟდი,ასე ძაან რატო შემიყვარათქო.წავიკითხე და ჩემი ბებია თურმე ყველასი ყოფილა,მარა ბავშვობაში მარტო მე ვეფერებოდი დიდ ძუძუებზე და მარცხენა ძუძუსთავს მარტო მე ვუმაგრებდი,ავდექი და დავდე ხატების კუთხესთან,კაი ხანს იყო იქ,მერე კი ვიღაცას წიგნების თაროზე შეუდევს.ისეთი კაი რაღაცეები წერია ბებიებზე ამ ღამით კიდევ ერთხელ გადავიკითხავ.

მსიამოვნებს ღამე,რადგან ვიცი ხვალ როდემდეც მინდა იქამდე ვიძინებ,დღეს პირველად ვილოცე ისე,რომ ღმერთისთვის არაფერი მითხოვია,პირიქით ძაან მადლობელი ვიყავი ყველაფრისთვის.ბედნიერი ვიყავი ძაან.

მომინდა ფელამუში,ყავასთან არის გემრიელი ფელამუში,ოღონდ ცივი ფელამუში:)რაღაცნაირად ძაან მუსიკალური სიტყვაა.

ხვალ ანუ დღეს კარგი ამინდი უნდა იყოს,რუსთავი2-ზე ასე თქვეს:)რადიოში ვაპირებ ასვლას,ქეთის დედაჩემის ახალი ჟურნალები უნდა ავუტანო,მისი ლექსებია დაბეჭდილი და კიდევ ბევრი ადამიანების,მერე პროდუქტები უნდა ვიყიდო და სხვადასხვა საჭირო რაღაცეები სახლისთვის.კაია,რო სახლიდან გასვლა მიწევს,თორე ისე ვდუნდები,სუ მეძინება,ერთადერთი ის მახარებს,რომ ასე სახლში “დებისგან” კიდევ კარგი არ ვსუქდები.უტა სუ მეუბნება ივარჯიშე,მიზიდვები გააკეთე და ესე მოდუნებული აღარ იქნებიო,მარა ვერასდროს ვახერხებ და თან საშინლად მეზარება.აი დედაჩემი კი ყოველ დილით ვარჯიშობს,მე მას რას შევედრები,უამრავ საქმეს აკეთებს,უამრავს დადის და კიდევ ჩვენზე ზრუნვის თავი აქვს, სახლში როცა მოდის და წვავს თევზს,აცხობს ჭადებს,ხანდახან ალაგებს კიდევაც:)დღეს რაღაც კარგი ფენი მოგვიტანა,გვითხრა მილანიდან ჩამოაქვთ სალონებისთვისო,90 gel ღირდა,მე კიდე ძაან გამოშტერებულმა დავიწყე წუწუნი,ფენი რად მინდა,მე მეგონა თმის უთო მოგქონდათქო.არადა ესეც ძაან საჭირო იყო,კიდე მოიტანა 4 ლიტრი შამპუნი,ესეც მილანური:) და პირველად მომეწონა ჩემი თმები,დაბანვის შემდეგ.მორჩა დღეიდან შევეშვები სტიმულიტს,რომელიც უტამ მიყიდა და თავიდანვე დიდ პიარს ეწეოდა ჩემთან:)მაგრამ მაინც შევინახავ ჩემს თაროზე.

დავიძინებ აწი.აწიზე გამახსენდა უტამ მითხრა მე არასოდეს არ ვამბობ მაგ სიტყვასო,კიდე თმის დასწორება კი არ არის სწორი,სწორია თმის გასწორებაო:) მე ყველაფერს უტას ვუჯერებ და ამიერიდან თმებს კი არ დავისწორებ,არამედ გავისწორებ.

უნდა დავიძინო,კიდე იმის დაწერა მინდოდა,ჩემს უბანში,რო ბიჭები მაჩერებენ და თავიდან დიდი მორიდებით მეკითხებიან ასე: “უკაცრავად თქვენ ცირა ყურაშვილის შვილი არა ხართ?დედაშენი მე მასწავლიდა და ძალიან მიყვარდა.გადაეცით გოგა ქარსელაძემ მოგიკითხათქო,გადაეცით რომ მისმა ნათლულმა მოიკითხა” და მერე ამატებენ,”ისე ვიცნობდეთ ერთმანეთსო”.ისე დედაჩემი მართლა ძაან უყვარდათ ჩემს უბნის სკოლაში,სადაც თავიდან რელიგიისა და კულტურას ასწავლიდა,ასე რომ ძაან არ მიკვირს ასეთი ტექსტებით რო მაჩერებენ.

მარიმ მითხრა გუშინ,შენ ისეთი ნაზი და ფაქიზი ხარ ყველა ყველაფერს გეუბნებაო,მე კიდე ვინ რას გამიბედავსო:)მარი არის თავხოტორა,ცოტა თმები გაეზარდა,კიდე აპირებს გადაიხოტროს,ამჟამად შეყვარებული არ ჰყავს,მაგრამ რაღაც ფლირტისნაირს იწყებს ერთ ჟურნალისტთან,არი ერთგული,თამამი,ცოტა უზრდელი,მაგრამ გულკეთილი.ჰო კიდე ის ბიჭი,დედაჩემის მოსწავლე,გუშინ მარშუტკაში,რომ გამეცნო,ვიღაცაზე ყვებოდა ასე: “მაგარი კაცთმოყვარე როჟაა,ეგეთები კი საერთოდ დიდ ფულს ვერ შოულობენ” და მერე მთელი დღე ვფიქრობდი ამ სიტყვებზე.

მივდივარ დასაძინებლად.ახალი შამპუნი ძაან მომწონს.ხვალ კაი ხანს ვიძინებ.უცნაურია,რომ არც ერთი ცუდი სიტყვა არ მითქვამს ამ პოსტში,ამას ახლა მივხვდი,საბოლოო რედაქტირება რომ გავუკეთე:) მე ვარ ადამიანი,რომელიც ფიქრობს,რომ “რომ”-ს “მ” აღარ სჭირდება:)მე “მ”-ს გარეშე მირჩევნია,ხან როგორ ხან როგორ.:)

Read Full Post »

%d bloggers like this: