Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘ქრისტინე’

თქვენ, აქ მოსულნო, იმედები დატოვეთ ყველა…მეორე სათაური

მარისთან და მის კატასთან ერთად მეძინა და ეხლა სულაც არ ვარ კარგ ხასიათზე. უუფ, კატები…როცა, განსაკუთრებულ მარტოობას ვგრძნობ, მხოლოდ მაშინ შემიძლია მათი ატანა. მეოთხე დღეა ქუთაიში ვარ, მგონი დღეს მეწურება აქ ყოფნის ლიმიტი, არადა ყოველდღე რაღაც საინტერესო ხდება, შეიძლება მე ვარ მონატრებული იმ ადამიანებს, ვისთან ერთადაც გავატარე ძალიან ბევრი დრო.

ქუთაისი სინონიმების ქალაქია. ძალიან ბევრი სინონიმის, ხან ინდუსტრიულობის სინონიმი იყო, ხან კულტურულობის, ხან უკულტურობის, ბოლო პერიოდში ჩამორჩენილობის, მეორე ქალაქის, მამაქალაქის,საპარლამენტო ქალაქის, ეხლა მგონი ეს ყველაფერი(ინდუსტრიულობის გარდა) ერთიანად არის აღრეული ერთმანეთში და თავის და ბოლოს გარკვევა მიჭირს.

ახალი პარლამენტის მშენებლობის გამო, ჩემს უბანში 24 საათიანი წყლის რეჟიმია, ეს ყველაზე მეტად მომეწონა, შეგნებულად არ გავიხსენებ იმ წლებს, როგორ გვიხდებოდა წყლის აზიდვა მაღალ სართულებზე.

ხოდა, ისევ სინონიმებზე, ის რომ ქუთაისი პარადოქსების ქალაქიცაა, ამას ისიც ამტკიცებს, რომ ქალაქის ერთ ყველაზე გამორჩეულ ადგილზე, მესხიშვილის თეატრის ლამის სხვენში, სადაც ერთი ოთახი ლიტ.კაფის სახელს ატარებს, თითქმის ყველაფერი ტარდება გარდა  ლიტერატურული ღონისძიებებისა. ამას არც ვაპროტესტებ, მითუმეტეს იმიტომ რომ იქ ჩემი მეგობარი აკო, კვირაში ორ დღეს მუსიკალურ კარაოკეს მართავს და ლიტ.კაფის სახელით “შეშინებული” ხალხი იქ სულ სხვა თავდავიწყებას ეძლევა და საერთოდ, არ განიცდის დისკომფორტს, კარაოკესთვის შეუფერებელი გარემოს გამო. მე თვითონაც, არაჩვეულებრივად გავერთე და  აღარ ვაპირებ ვილაპარაკო იმაზე, თუ რატომ ხდება ზოგადად კულტურის და ხელოვნების საერთო ნორმაზე დაყვანა.(კითხვა გამიჩნდა, რატომ არასდროს არ არის მესხიშვილის თეატრის ტუალეტში უნიტაზის ჩასარეცხი წყალი, ხელის დასაბანი წყალი?)

გუშინ, ქრისტინეს ნახატების გამოფენა იყო უნივერსიტეტის პირველ კორპუსში, მე “ძველ კორპუსს” ვეძახდი ადრეც და ეხლაც, ყოველთვის სიგრილე იყო და ხშირად ვიჯექი იქ. მე მარტო უნივერსიტეტის ეზო მიყვარს, დანარჩენი მხოლოდ უაზროდ გატარებულ წლებს მახსენებს, მუდმივ კონფლიქტებს ლექტორებთან, დეკანთან და რექტორთან, ძალიან მიყვარს ამ ყველაფრის გახსენება:) კიდე იმას მახსენებს, რომ ჩემი დიპლომი ისევ მათი კანცელარიის ტყვეობაშია და იქამდე არ გამოვიტან, სანამ მართლა არ დამჭირდება, მაგრამ არა მგონია, ოდესმე რამეში გამომადგეს. ეჰ, დაკარგული ოთხი წელი, ძაან ვნანობ ყველაფერს! მერე აუცილებლად დავწერ იმაზე, თუ რატომ არ არის საჭირო დიპლომები.

სამაგიეროდ, ვნახე ძალიან ბევრი ადამიანი, დაახლოებით ასე 120 კაცამდე, ზოგის ნახვა ძალიან გამიხარდა, მათაც გულწრფელად გაეხარდათ ჩემი დანახვა, რადიოშიც ავიარე სულ რამდენიმე წუთით და მივხვდი, რომ მსგავს სამსახურში მუშაობა მომავალში, ძალიან გამიჭირდება და  ისევ სახლში ჯდომა მირჩევნია. მოკლედ, აღარ შემიძლია, ძალიან ახლო ურთიერთობები ამ ზოგადი “მეგობრობის” მარწუხებში მოქცეული, მირჩევნია დისტანცირებული მეგობრობა-ნაცნობობა, ასეთ დროს უფრო საინტერესოა ურთიერთობა.

ერთ-ერთი ადამიანი, ვისი ნახვაც ასევე გამეხარდა, მანანა ქველიაშვილი იყო, მოხეტიალეს ბლოგის ავტორი, ძალიან გულწრფელი და საინტერესო ადამიანი. გული მწყდება, რომ ასეთი ჭკვიანი ადამიანები თავის საქმეს ვერ აკეთებენ, უფროსწორად  აკეტებენ, მაგრამ საზღაურის გარეშე, სამაგიეროდ აქ ნაციონალების პარტიაში გამოჩეკილი და დაფრთიანებული  ბჟღარტებისთვის არის ფართო გასაქანი, სხვა შემთხვევაში უნდა დაკმაყოფილდე ისეთი ანაზღაურებით, რომელმაც შეიძლება მხოლოდ ტრანსპორტის ხარჯები დაფაროს…

ამ პოსტისთვის, შემეძლო დამერქვა,  “მე გული ქუთაისი”, მაგრამ ამ გრძნობამ საერთოდ არ გამიელვა გულში, რადგან ქალაქი, რომ გიყვარდეს იქ კარგად უნდა გრძნობდე თავს, ელემენტარულ პირობებს უნდა აკმაყოფილებდეს ადამიანთა ცხოვრება, რაღაც პერსპექტივა და იმედი უნდა არსებობდეს, მე კიდე ასეთი ვერაფერი დავინახე, ისევ უპერსპექტივობის და უიმედობის სინონიმია ჩემთვის ეს ქალაქი(ქვეყანაც) და თუ კიდევ ვინმეს, შერჩა, რაიმე ნაპერწკალი იმედის, წარმატებებს ვუსურვებ.

Read Full Post »

დღეს ქრისტინე ვნახე,მარის ავაკითხე რადიოში, ქრისტინეც ამოვიდა. ამოვიდა კი არა ამოცუქცუქდა,როგორც იცის ისე,თავიდან რომ დიდხანს გალოდინებს,ბევრს რომ იბოდიალებს,სახლიდან ძვლივს რომ გამოაღწევს,სარკესთან რომ მოყვება ბოდიალს,ძვლივს რომ გაიღვიძებს,ქრისტინეო რომ დაუძახებს გულო დეიდა და ისიც ზარმაცულად რომ გამოძვრება თავისი გაბუძგული თმებიდან. ყავასაც დალევს ასეთი თმაგაბუძგული.  ქვემო ოთახიდან კაკუნით,ქრისტინე გაიღვიძეო.გაგვიანდება ქრისტინეო…ასე დაიწყებოდა მისი დღევანდელი დღე,ამაში ეჭვი არ მეპარება. კაი ხანს ველოდე და იმედი,რომ გადავიწურე ალბათ აღარ მოვათქო,მაშინ დამირეკა.და ალბათ კარი შიომ გაუღო,შიო კარგი ბიჭია.ყველაზე კარგი ბიჭია შიო რადიოში,მთელი დღე დარბის რეკლამების მოსაზიდად. უყვარს გაზიანი სასმელი და ნამცხვრები. ისე მოვაყოლე ამ ამბავს,მიხარია კარგი ადამიანები რომ არსებობენ,საქმიანები და სხვისი ცხოვრება რომ არ აინტერესებთ.

კარგა ხანია რადიოში საღამოს არ ვყოფილვარ, უამრავი ხალხი იყო, რეკლამის დამკვეთები, თანამშრომლები,მოკლედ დიდი თავყრილობა.  გადაჩვეული ვარ რადიოში ხალხმრავლობას. ქრისტინე მოვიდა წითელი ქუდით,ისე როგორც იცის სიყვარულით ყურებები ისე დაიწყო,მე რომ სინდისი ქენჯნას მიღვიძებს.სულ მგონია ქრისტინესთან სიყვარულს ვერ გამოვხატავთქო,არადა რა ვქნა ასეთი ვარ,ხე და კუნძი. კიდევ კაი ქრისტინემ იცის როგორ ძაან მიყვარს,როგორ მამშვიდებს მისი ნახვა,სტიმულს რომ მაძლევს,ენერგიებს და ის დღე,რომ ბედნიერად ითვლება. აი ასეთია ქრისტინე,მაგრამ მაინც იშვიათად ვნახულობ.  უტა ხშირად მეუბნება, აკოს გარდა მეგობარი არ გყავსო , ქრისტინეს რატომ არ ნახულობო. ხოდა მეც მიკვირს,რატომ უფრო ხშირად ვერ ვახერხებთ ერთმანეთი ვნახოთ.

13112009386

ასეთი დღეები,უნდა მოვიწყო და ძალად ასკეტობას და სახლში ჩაკეტვებს უნდა მოვრჩე. თეთრ ხიდზე გავიარეთ,დიდიხანია ქრისტინესთან ერთად არ მისეირნია,წლევანდელ ქობულეთს არ ვთვლი,რადგან ქობულეთი სხვა თემაა და ამაზე თუ მოვედი მუზაზე უნდა დავწერო.  ქრისტინეს მუხლები მომწონს,საერთოდ ვგიჟდები წვრილ მუხლის თავებზე,ეს რა თქმაა ეხა,მაგრამ მთელი ბავშვობა ჩემი მუხლის თავები მაკომპლექსებდა,რადგან მეგონა მეც სხვებივით წვრილი და გამოყვანილი უნდა მქონოდა. ამ კომპლექსს,რასაც უშნო ფეხები ერქვა,ბებიაჩემმა ჩაუყარა საფუძველი,სულ მეუბნებოდა,უთხარი დედაშენს ექიმთან წაგიყვანოს,აკვანში რომ არ გაიზარდე ამის ბრალიაო.

რამხელა დღე იყო. ამ ფოტოზე ქრისტინეს სახლიდან ურეკავენ და ეუბნებიან,დროზე მოდი ლამისაა ბუსა შიმშილით მოკვდესო. ბუსა ქრისტინეს ძაღლია,რომელიც ამ წუთებისათვის ძაღლისთვის ფრიად სასაიმოვნო პერიოდშია,მალე ლეკვები უნდა გააჩინოს.მოკლედ ზრუნვა და ყურადღება სჭირდებოდა პატრონისგან.

უფრო კარგი დღე იყო,ვიდრე მე დავწერე,მაგრამ რაღაც საშინლად გადავიღალე. ერთი ჩემი ყოფილი მეგობრის პოსტი წავიკითხე ცხელი შოკოლადის ბლოგზე და გაოცებული ვარ, კიდევ კარგი უტას ჯიპი არ ჰყავს,თორე ალბათ იმას იტყოდნენ,მაგიტომ შეუყვარდაო, ქრისტინემ მთელი გულით და სულით მთხოვა,არსად გაამხილო ნისანის ჯიპის შესახებო:) ამ თემაზე აღარ მინდა ფიქრი,რაღაც დამაკლდა ამ ბლოგის წაკითხვით. იშვიათად მემართება ასე.

ახლა დაღლილი ვარ,თავის კანიც დაჭიმული მაქვს,თურმე კოღოებიც არსებობენ,დამბზუის ერთი თავზე.

კარგი დღე იყო. იშვიატად არის ასეთი კარგი დღეები ჩემთვის,უტას გარეშე.

დღეს იყო პრეზენტაცია და იმედია,ხვალ მაინც შეძლებს უტა, ჩემთვის მოიცალოს.

Read Full Post »

ქრისტინემ დამიდო ფეისბუქზე და გავგიჟდი ისე მომეწონა,მერე უტას გავუგზავნე.არ ვიცი თუ ნახა.ძაან საყვარლები არიან.

მარა ვფიცავ,საერთოდ არ შემშურებია,სულ ოდნავი მისხალითაც არა.

პირიქით უფრო გამაძლიერა და უფრო მეტი სტიმული მომცა.

პ.ს დღეს მალე უნდა დავიძინო,რადგან მუცელი საშინლად დამეჭიმა მიზიდვის თუ რაღაცის გამო და თუ დროზე არ დავწექი,ასე დიდხანს ვეღარ გავქაჩავ.არადა ვაპირებ ეს ვარჯიშები არ შევწყვიტო და გავაგრძელო,მაგრამ ამ სპარტანულ ყოფას  როდემდე გავუძლებ ამინც არ ვიცი :):):)

Read Full Post »

ასეთ საზიზღარ ამინდში,ასეთი დამიწებული და ფანტაზიის უნარს მოკლებული რომ არ ვიყო,მაგრად გამიკვირდებოდა.არადა ისედაც არაფერში მჭირდება დღეს ფანტაზია,ისეთ განსაკუთრებულსაც არაფერს ვაკეთებ,ჭურჭლის რეცხვას,რათ უნდა ფანტაზია,ასე დამიწებული და დამარხულიც მშვენივად გავართმევ თავს,ჩავიცვამ დიდ შავ გეტრებს, ფეხები რომ არ გამეყინოს სიცივისგან და მივდგები და ვრეცხავ და ვრეცხავ.ცოტას გულში წავიღუღუნებ და რო მოვრჩები ამასობაში ჩემი ძილის დროც დადგება,ხვალ 6-ზე უნდა ავდგე,რადიოში მივდივარ.

ვერ ვიწუწუნებ დღევანდელ დღეზე,მეტწილად შემოქმედებითად ჩაირა,3 საათზე ვიყავი ჩემი მეგობრის გამოფენაზე,ნუ იქ კიდე ბევრი სხვა მხატვრების ნახატების გამოფენაც იყო,შევედი დავათვალიერე.ქრისტინე ყოველთვის გამოირჩევა ყველასგან.მიყვარს ქრისტინე,ჩემი ერთდერთი მდედრი მეგობარი:)რომელსაც ასეთ არტ-საღამოებზე თუ შევხვდები ხოლმე,ჰოდა რომ დავინახე ეგრევე ვუთხარი დღეს ძაან სექსუალურად ხართქო:)არადა მართლა იყო,არც გამიზვიადებია,რაში მჭირდება ზვიადისტობა.აღარ მოვყვები რატომ იყო ასე მიმზიდველად, იოლად ვერც მე ვიხსენებ:)საგამოფენო დარბაზში უამრავი სიცხისგან გათქვირული ადამიანის ოხშივარი ადიოდა,ლამის სუნთქვა შემეკრა და გამოვედი გარეთ აივანზე და ველოდებოდი დედაჩემს როდის მორჩებოდა ამ დათვალიერებას.ამასობაში მოვიდა ტელეკომპანია “რიონი”  და მისი წმიდათაწმიდა და რელიგიურ საკითხებზე მომუშავე ჟურნალისტი,მეტწილად დიეტებზე მჯდარი ან მდგარი და უცებ ვერ მივხვდი,რა იყო მისი საკბილო აქ,ამ გამოფენაზე,მერე გამახსენდა, რომ ღვთისმშობლობა იყო.მალე წამოვედით მე და დედაჩემი.ეს მავიწყდებოდა,რამაც აღმაშფოთა და გამაგიჟა,მესხიშვილის თეატრის წინ დიდი ბანერი იყო გამოკიდებული ზედ ბუბა კიკაბიძის სახით და დიდი წარწერით “ქუთაისლებს შემოგევლოთ ბუბა ბიძია”,ამაზე გავგიჟდი და გავმხეცდი,დედაჩემს ვეკითხებოდი ამ დაქცეულ ქუთაისლებს რაში სჭირდებათ ეს ბუბა კიკაბიძეთქო,ან მაგას რაში სჭირდება ეს დაქცეული ქუთაილები,მეტი ვერავეფერი მოიგონა მეთქი და იქვე კედელზე გაკრულ “ბუბა ბიძიას” მომცრო პლაკატს ვწვდი და მოვახიე,რაც შევძელი,ვანდალიზმის ცეცხლით შენთებულმა:)

დღეს ჩემი დღე ნამდვილად არ არის,რაღაცნაირად დილიდან უაზროდ დაიწყო ყველაფერი,სადღაც უნდა წავსულიყავი და კიბეებიდან მოვბრუნდი,წირვაზე რომ მინდოდა წასვლა ეს სულ არ გამხსენებია როცა გავიღვიძე,ხოლო რაც შეეხება როცა კიბეებიდან ისევ სახლში ავბრუნდი და მარის რათქმაუნდა ისევ ეძინა,ვიფიქრე ეხა მაინც გამოვისყიდი იმ დანაშაულს მარი რო მაბრალებსთქო,ჰოდა ავდექი და დავიწყე ბლინჩიკების შეწვა,მერე ავადუღე ყავა მარისთვის და როგორც მოსიყვარულე მეუღლეებმა იციან,ისე მივართვი თითქმის საწოლამდე ,მაგრამ ყავა ძაან მწარე აღმოჩნდა.

ჰო რაც მავიწყდებოდა,სანამ გამოფენა გაიხსნებოდა,მე როგორც ყოველთვის ზე პუნქტუალიზმის განსახიერება,მივედი ადრიანად,მერე ვიფიქრე ეკლესიაში მაინც მოვასწრებ შესვლასთქო,ჰოდა უცებ დავადე თავი ხარების ეკლესიის გზას,მომესმა საშინელი ჩოჩქოლი და კივილ-წივილი,ვხედავ ერთი შავთავსაფრიანი პონჩიკების გამყიდველი ქალი და და კიდევ ვიღაც მეორე,ისიც მდედრი,ხოცავენ ერთმანეთს,”რაღა ამ ეკლესიის ეზოში მოუნდათ საქმის გარჩევათქო” გავიფიქრე და ასე ცნობისმოყვარეობით ავსებული:)შევედი ტაძარში.იქაც ისმოდა მათი ჩხუბის ხმა.”ხელები მიკანკალებსო,ხელები მიკანკალებსო,როგორ თქვა მაგან ჭუჭყიანიაო,თვითონ დაუბანელიო ეგ,თვითონ ბინძურიო” გაჰკიოდა ერთი,კი მაინტერესებდა რა მოხდებოდა,მაგრამ ავუარე გვერდი და ზუსტ დროზე შევედი საგამოფენო დარბაზში.

ახლა წვიმს,ასეთ ამინდში დამდუღრულივით  დავდივარ ოთახიდან ოთახში,იმხელა შინაგანი ხმაური დამაქვს,მგონია გავსკდები და მარტო ხმაური გადმოიყრება ჩემი სხეულიდან,როგორც ხარახურა,უსარგებლო რამ:)მიტოვებული გოგო ვარ დღეს,მაგრამ მე მესმის მისი…

რამდენიმე წუთის წინ დედაჩემის ოთახში შევიხედე,უფროსწორად დედაჩემის და მირანდას ოთახში,ვხედავ მირანდა ზის ტახტზე ვითარცა “ლოტოსი” და გავოგნდი,მეთქი გოგო რას აკეთებთქო.რაღაც ჩინურად მესმოდა და ვერ ვახერხებდი გამეგო,თურმე მეუბნებოდა თვითშთაგონებაში ვარო და ისე ცუდად გავხდი,ინსტიქტურად შევვარდი ტუალეტში და ვიძახდი:”ვაიმე ცუდად ვარ,ჩავიფსამ ნამდვილად,თვითშთაგონება…ჩავიფსამ ნამდვილად”.ჰოდა ტუალეტში მივხვდი,რომ ამ ბოლო დროს ჩემს ნაწერებში ხშირად ფიგურირებს სიტყვები:”მოფსმა,ჩაფსმა,დაფსმა” და ა.შ რატომ ხდება ეს  ამას ვერ ვხვდები.მერე დედაჩემს ვუთხარი,რა უბედურებებს აკეთებს ეს ბავშვითქო და გამოვიდა მირანდა და ამიხსნა,თუ რა იყო ეს თვითშთაგონება, მითხრა :” ავტოტრეინინგია,საკუთარ თავს ვუღრმავდები” თუ რაღაც ამგვარი.დავანებე თავი და ვაგრძელებ ისევ წერას.

მთელი დღის განმავლობაში ინტერნეტი მაქვს გათიშული,დილიდან ვრეკავ “ახალ ქსელებში”  და ვარკვევ რისი მიზეზით შეიძლება ყოფილყო გათიშული,ხან რა მითხრეს ხან რა,ბოლოს ისევ მე მივაგენი მიზეზს,თურმე ფილტრი ყოფილა დაზიანებული,ამიტომ ავდექი და ტელეფონის შტეკერი პირდაპირ მოდემს გავურჭე,სახლზე ისედაც არავინ მირეკავს,ჰოდა ეხა ჭმუნვადაცლილი:) და ინტერნეტგაბადრული სახით ვზივარ და ჩემს უხეირო ემოციებს გადმოვცემ.გარეთ თინა ყვირის,თავის ჭკუით ლაპარაკობს,დედაჩემი ჭურჭელს რეცხავს,მარი ჩემს მამიდაშვილს გაჰყვა სოფელში.ვერ ვძლებ უმარიოდ:*

ის ზემოთ წავიწუწუნე მიგდებული ვართქო ,ვითარცა ქუჩის ძაღლი,მაწანწალა და დამშეულითქო როგორც “კატა წვიმაში“-თქო ვიღაცასთვის” თავის შეცოდება მინდოდა და მაგიტომ.მშვენივრად ვარ,მომშივდა და რამეს მოვძებნი საჭმელს,რამე ცივს და გაყინულს,მარი როცა არ არის სახლში კვერცხის შეწვაც კი არ შემილია,მეზარება მარტო ჭამა.

კარგად ვარ,შავი გეტრები მაცვია,ძაან თბილები და ძაან ღუნღულები,თუ ვინმე არ გამათბობს,ესენი მაინც გამათბობენ.სასტიკად რომანტიულად ვარ მაინც,საძაგელი არსება ვარ,უბრალოდ ასეთი ამინდები თუ გაგრძელდა გავაფრენ ალბათ.

Read Full Post »

%d bloggers like this: