Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘შექსპირი’

ეხლა კულინარიული საღამო მექნება და ამჯერად, აღარ მოვყვები განცდილ მარცხებზე და გურმანულ შეცდომებზე. პირიქით დავწინაურდი ამ ასპარეზზე და ამ საღამოს შევუდექი კატლეტების მზადებას. არის ასეთი თევზი, პანგასიუსი ჰქვია, უფროსწორად თევზის ფილე, თევზსაც ჰგავს გარეგნობით, მოკლედ  რა მნიშვნელობა აქვს ამას, მთავარია, რომ როცა გაკეთებას გადაწყვეტთ, ორი საათი წყალში უნდა გააჩეროთ და შემდეგ გაატაროთ ხორცის მანქანაში, ასევე შავი პურის გატარებაც მოგიწევთ და დანარჩენი ჩვეულებრივ, რაც ჭირდება გემრიელ კატლეტს, მწვანილი, ხახვი, ნიორი და თქვენ, კიდევ შეიძლება უფრო მრავალფეროვანი ინგრედიენტებითაც აზავებდეთ. ამ კატლეტის მომზადებაში, მთავარი ის იყო, რომ ყველაფერი წარმატებით დასრულდა და მეც, ამიერიდან აღარ ვაპირებ თავზე ლაფის დასხმას, ერთხელ ჩამწვარი სოუსის გამო.

ჰოდა ხვალ მთელი დღე, გული მშვიდად მექნება, რომ ოჯახის ერთი წევრი დანაყრებული წავა სამსახურში და მეც არ მომიწევს შფოთვა, მორიგი კერძის მომზადების გამო, ხვალ სხვა გეგმები მაქვს…

ეს კი შექსპირის ლექსია, რომელიც წინა წელს თბილ და ღუნღულა საახალწლო განწყობას მიქმნიდა და მობილურის დრაფტებიდან არ ვიშორებ♥

როცა ირთვება ჭირხლით მინები და მწყემსი დიკი ყინვაში ხვნეშის,

შინ მიტანამდე რძე იყინება და ტომს შემოაქვს ღერები შეშის.

გზას, რომ გაჰყვება ჭყაპიანს, საშიშს, ბუ ღამის ჰანგებს დასძახებს მაშინ:

“ტუ–ჰუ–ტუ–ჰუ” ხმა გესმის ლხენის, თუ წვნიანს ხარშავს ფაშფაშა ჯენი.

 როცა ქარბუქი მოთქვამს და ტირის და სოფლის ხუცესს ახრჩობს ხველება,

 ფრთებით ქექავენ თოვლს ფრინველები და  მარიანას უღუის ცხვირი,

 როცა შემწვარი შიშინებს ვაშლი, ბუ ღამის ჰანგებს დასძახებს მაშინ:

“ტუ–ჰუ–ტუ–ჰუ” ხმა გესმის ლხენის, თუ წვნიანს ხარშავს ფაშფაშა ჯენი.

ყველას, კარგ განწყობას გისურვებთ♥♥♥

Advertisements

Read Full Post »

რადოში ვარ. 07:45.  ბლაბლაბლა. კალანდა, ძველით ახალი წელი საქართველოში, ჩიჩილაკს თურმე ”ბასილის წვერებს” ეძახოდნენ ადრე, ანუ ოდესღაც. ფუუ გადაცემა ”კბილის ჯაგრისი”. ფუუ კიდევ ნახევარი საათი დარჩენილი. ფუუ კიდევ ამას პლიუს ერთი საათი. ფუუ ამ ერთი საათის მერე კიდევ ერთი საათის სალაპარაკო. დაღლილი ვარ. უძილო, საერთოდ უძილო, ყავით გაჭყეპილი, ჩემს თავს ვებრძვი, ღამეებს ვათენებ, კი არ ვათენებ, შემომეთენებინება, მგონია ღამით მოხდება სასწაულები. წესით ასე უნდა იყოს, მარა მესამე ღამეა არ დამიძინია და ჯერ არაფერი მომხდარა. ღამით ჩემს სასწაულს სძინავს და აბა როგორ მოხდება სასწაული. დავიღალეე. რა საშინელებებს ვლაპარაკობ. რა საზიზღარი ხმა ამომდის. ფუუუ ხმა. რა საზიზღრად გამოვიყურები. ფუუ ეს ბლესკი.

”ჩემი ხმა ჩემი ფულის ტომარა” ეს აკოს ეწერა ოდესღაც თავის სტატუსზე და რომ წავიკითხე , თითონ რომ იცოდა თქმა რა გიწერია შჩმა და რომ ძვლივს, გადავაჩვიე ჩემთვის არ ეთქვა, მეც ეგრე დამემართა წაკითხვის მერე. რა ხმა, რა ფული და საერთოდ ფაქ დილით ადრე გაღვიძებას. ვის ვაბრალებ ჩემს უძილობებს, მარტო ჩემი ბრალია, მაგრამ ამ უძილობების ჟამს დავამთავრე შექსპირი თითქმის. გუშინ ღამით ”ვენეციელ ვაჭარს” ვკითხულობდი, დავამთავრე. ასეთი ანტისემიტური ტექსტი ცხოვრებაში არ წამიკითხავს. მომეწონა? რავიცი. ნუ კარგი იყო. მეგობრობა გზად და ხიდად, მაგრამ ბოლომდე მჯეროდა რომ შაილოკი თავის კუთვნილ ერთ გირვანქა ხორცს მიიღებდა.

არ გამოდის საკუთარი თავის ფოტოგრაფობა.

Read Full Post »

რას ვაკეთებ? არაფერსთქო, რომ ვთქვა ტყუილი იქნება. დღეს და გუშინ დღის სამ საათამდე მეძინა, მერე წამოვდექი და მთელი დღე იმაზე ვფიქრობდი, ამ ღამით კარგად რომ არ დამეძინება, როდისღა მოვასწრებ ძილსთქო. მოკლედ საკუთარ თავს ვადუნებ და ვადონდლოებ. ხვალიდან გამოფხიზლების კვირა იწყება. დილით წამოგდებების. გავარდნების და გამოვარდნების. მომენატრა ეს ყველაფერი.

თბილისიდან რაც ჩამოვედი წყალს ველოდი, წყალი კი არ მოდიოდა. რაღაცეებს თხრიან და დიდ მილებს ყრიან შიგნით, მგონი ქუთაისს მალე ეღირსება 24 საათიანი წყალმომარაგება. ამიტომ მახარებს ეს გადათხრილი გზები.

კიდე წასაკითხებს ვეძებ. მშვიდ წასაკითხებს, სადაც სითბოს ვიგრძნობ, შემწვარი ვაშლის სუნს, სადაც სიყვარული დამხვდება და თბილი ფარდები. იატაკზე შემოდგომისფერი ხალიჩა და უამრავი ბალიშები. უტასთან, რომ ვიყავი მაშინაც მენატრებოდა, ახლა კი მთლად გიჟს ვგავარ. დავდივარ და ჩემს თავს ვეუბნები, არა არ უნდა გაგიჟდეთქო. დედა შუშანიკი მწერდა გუშინ, თუ გჭირდება ჩამოვალო. მართლა უნდა გავგიჟდე დედა შუშანიკი იმხელა გზიდან, ჩემს გამო რომ ჩამოვიყვანო, ისე კი ზუსტად ვიცი, რომ ვთხოვო მეორე დღესვე ჩამოვა ბედიანიდან. უტა მეუბნება რატო აგიჟებ დედაოსო. რამდენიმე დღე გაგრძელდება ეს დეპრესია. მერე რაღაცეებს შევეჩვევი და ისევ ჩავდგები ჩემს რეჟიმში. უტამ თმების შეღებვა, თუ გამოგიყვანს მაგ მდგომარეობიდან, მაშინ შეიღებეო, ოღონდ ჯერ აღსარება ჩააბარეო. მერე ისიც მითხრა თუ გინდა ვინმე საინტერესო ადამიანს მიწერე რამეო. იმას კი ვერ ხვდება, რომ საინტერესო ადამიანი აღარავინაა ჩემთვის.

ცხელი სასმელი მინდა. თუ გინდა იყოს მარწყვის ჩაი, უტა რომ მიმზადებდა და მე რომ ტკბილს სუნზე გული მერეოდა. რა ვქნა ახლა ყველაფერი მომინდება. ხვალ კარგად ვიქნები, ზეგ ცოტა ცუდად, მერე ისევ კარგად და თანდათან ყველაფერი კალაპოტში ჩადგება. ხანდახან მომინდება ვიღაცეებთან დაკონტაქტება, მაგრამ ისევ უარვყოფ ამ აზრებს. ვიცი რომ, ძაან დავიღლები და ამიტომ მირჩევნია ჩემი თავი ასეთი მარტოსული ავიტანო.

ყავას ახლა არავინ მომიდუღებს. ჩემი თავის ამბავი, რომ ვიცი ახლა თუ დავლევ, ხვალ ღამემდე არ დამეძინება. უნდა გადმოვანგრიო წიგნების კარადა და იქნება რამე საინტერესო ვნახო წასაკითხი. წინა წლიდან შექსპირი გადმომყვა წასაკითხებში. არ მინდა და ვერ დამამშვიდებს სასულიერო ლიტერატურა, დიდი მოყვარული არც არასდროს ვყოფილვარ ასეთი წიგნების. მოკლედ ძიების პროცესში ვარ:)

ყველა სახლში ვართ. დედაჩემი კვლავაც დიდი ყურადღებით ეკიდება თავის ბლოგის განვითარებას. მარი თუ სახლშია სულ “პეტვილს” თამაშობს. სულ, სულ, სუუულ. აკოც პეტვილს თამაშობს, კიდე სოფო, კიდევ ზურა. ღმერთო რა საშინელებაა. მირანდა არ ვიცი რას აკეთებს, ჯერ სკოლა არ დაწყებია. რატომ არ ვწერ მამაჩემზე? რავიცი როდესმე დავწერ.

გუშინ ღამით წამომიარა და ერთ ქალს ფეისბუქიდან წერილი მივწერე, სადაც პატიებას ვთხოვდი და ბოდიშს ვუხდიდი. უტამ მომცა ამის სტიმული, რომ მიმეწერა. არადა იმ ქალს ადრე ჩემს მოსისხლე მტრად ვთვლიდი და მეგონა ვერასოდეს ვერ ვაპატიებდი რაღაცეებს. უუჰ რამდენი დრო გავიდა, მე კი ძვლივს მოვიშორე ძველი ბოღმები. ახლა მთელი მსოფლიოსთვის, რომ დამჭირდეს ბოდიშის მოხდა, დავუჩოქებ და ისე ვითხოვ პატიებას. ოღონდ ესეც უტამ უნდა მთხოვოს.

არანაირი მარწყვის მურაბიანი ჩაი, არც ყავა, მარიმ რძე მომიდუღა. უტამ სულაც არ მინდა ბლოგზე წერდე ჩემზეო…ნეტა მართლა ვახერხებდე ამას. ხვალიდან შევეცდები:)

წავედი წიგნები უნდა გადმოვანგრიო და ჩემი ისედაც დანგრეული დღის რეჟიმი ისევ უნდა ავბურდო. ცხელი სასმელებია ჩემი ნუგეში.

Read Full Post »

%d bloggers like this: